Osoby, które utrzymały pracę w organizacji wcale nie muszą mieć przekonania, że udało im się uchronić przed zwolnieniem. Często jest wręcz przeciwnie. Narasta w nich nieufność i poczucie przekroczenia zasad przez organizację i zarząd. Borykają się z lękiem i niepewnością. Odczuwają frustrację, złość i przygnębienie.
Częstymi reakcjami w takiej sytuacji jest unikanie lub/i podejmowanie działań zabezpieczających, zorientowanych na przetrwanie - zaniechanie decyzji i działań, które wiązałyby się z negatywną oceną. W praktyce oznacza to chociażby niechęć do przyjmowania odpowiedzialności, obniżoną decyzyjność i inicjatywę.
Z punktu widzenia menedżera, zarządzanie zespołem który jest pełen obaw i niepewności wymaga innych umiejętności niż w stabilnej sytuacji, gdzie zmiany nie są radykalne i nie wpływają na poczucie bezpieczeństwa pracowników.
Osoby, które straciły pracę
Osoby, które straciły pracę często odczuwają silne emocje, którym towarzyszy:
obniżenie motywacji
obniżenie poczucia własnej wartości
ogólnie zniechęcenie
poczucie braku sensu przyszłości
obwinianie się i poczucie wstydu
Wsparcie psychologiczne osób, które straciły pracę można przeprowadzać w kilku obszarach:
pomoc w pogodzeniu się z zaistniałą sytuacją i poradzeniu sobie z silnymi emocjami
wsparcie w wyznaczaniu nowych celów i wartości
wsparcie w budowaniu konstruktywnej postawy wobec rzeczywistości
wsparcie w podejmowaniu aktywności - przygotowanie życiorysu, przygotowanie do rozmowy rekrutacyjnej, przekazanie informacji jak założyć własna działalność gospodarczą, itp.